Zomerbries in Griekenland

De zomer is in zicht! Toch pakte ik naast mijn 20 doosjes met boekweitcrackers en mijn bikini ook ‘n ski-/zeiljack, je weet immers nooit… Het weer op zee kan zo omslaan. Bestemming Corfu, ik vlieg vanuit Duitsland deze keer. Voor minder dan een treinkaartje Groningen – Maastricht wist ik een paar tickets te bemachtigen. Twee weken vertoeven aan boord van de Villa Achterwerk, een zeiltripje van Corfu (UNESCO, Wereld Erfgoed) richting Lefkas, Ithaki en misschien een stukje van Kefalonia als we er toch zijn. Althans dat was de planning…

Na een prima vlucht land ik even voor zonsondergang op het eiland. Als de piloot de landing inzet schiet er even door mij heen dat hij ietwat laat in het landingsproces aan de ‘handrem’ trekt. Een zeer korte landingsbaan zo blijkt later. De crew van de Villa Achterwerk staat me enthousiast op te wachten en we besluiten te wandelen naar de haven van Kerkyra. Een half uurtje later staan we aan de kust en hebben we prachtig zicht op het inmiddels sfeervol verlichte en indrukwekkende oude fort. In de haven aan de voet van dit imposante bouwwerk scheep ik officieel in; ik had me geen betere plek kunnen voorstellen voor de eerste nacht  : )

De laatste inkopen worden de volgende dag gedaan, we nemen een verfrissende duik in zee en worden verrast door de binnenstad met allemaal hippe tentjes. Gecharmeerd van de kleine Ventiaanse haven van Mandraki – die alleen te voet toegankelijk is via het oude fort van Kerkyra – besluiten we daar ook een nachtje te willen doorbrengen. Het waanzinnig mooie uitzicht en de klassieke muziek die klinkt uit de openstaande ramen van de Ionian University maken het extra speciaal; Concert at Sea!

We koersen zuidwaarts, op naar het paradijs
Vrijdagochtend, we gooien de trossen los en varen zuidwaarts; geen wind dus vooralsnog is het motoren. Ik vlei me in de zon op het voordek. Als we uit de aanvliegroute zijn val ik daar in slaap. In de baai voor de vissershaven van Petriti gaat rond etenstijd het anker uit. Als de avond valt zitten we in de kuip, lezen we wat in reisgidsen en wordt het (online) logboek bijgewerkt. Op de achtergrond klinkt Griekse muziek vanaf de wal. De volgende dag treffen we bekenden op het water. Zij vertellen ons enthousiast over het paradijs aan wal; of we al van boord zijn geweest? Een super fijne plek aan de kust, met hangmatten en bananen in de bomen wacht op ons. We springen in de dinghy en gaan – met leesvoer en zonnebrand in onze rugzak – aan wal; op naar het paradijs! Ergens ging het mis onderweg; een afslag zagen we over het hoofd en dus liepen we uiteindelijk uren in de brandende zon (want hé, wij Hollanders trekken er altijd na de lunch op uit). Detail, het was zo heet dat de zolen van m’n Teva’s loslieten. De onlangs afgeronde EHBO-cursus kwam van pas ; ) Vakkundig werd met een rolletje verband tijdelijk mijn zool opgelapt. Het paradijs hadden we nog altijd niet gevonden; uiteraard maakten we dit later deze trip uitgebreid goed!

Change of plans
De weersvooruitzichten blijken ongunstig voor onze plannen richting Lefkas en Ithaki; er moeten keuzes gemaakt worden. We besluiten die voornemens te laten varen en kijken waar de wind ons brengt. De dagen daarop deden we o.a. Mourtos aan, vertrokken weer richting de eilanden Paxos en Anti Paxos om vervolgens het anker weer uit de gooien voor het Griekse vaste land. Op Paxos hebben we overnacht in een mooie azuurblauwe baai voor Lakka. In de late avond bleek dat we (ondanks het voorseizoen) niet de enige waren die koers hadden gezet richting dit leuke plaatsje. We telden die avond 50(!) zeiljachten die daar de nacht zouden doorbrengen. Onderweg naar Parga spotten we midden op zee een grote schildpad en trok de wind lekker aan.

Helse avond
Terwijl we richting Sivotta koersen (er is onrustig weer op komst en we besluiten de beschutting van de haven op te zoeken) halen we één van de charters in die de nacht ervoor in dezelfde baai voor anker lag als de Villa Achterwerk. Motorpech. Wij bieden deze 42-footer een sleepje aan en hebben nog een trip van 2,5 uur in het vooruitzicht. Eenmaal in de haven zoeken we het terras op en worden er nog wat inkopen gedaan omdat het alweer ‘n poos geleden was dat we aan wal waren. Terwijl het eten op staat trekt de wind enorm aan en wordt het extreem onrustig in de haven. De golven bouwen zich tussen de eilanden op, zo de haven in en de schepen liggen te stampen voor de keimuur. Binnen no-time… Überall “harry in der Bude”. Het anker laat los en we móeten direct weg om erger te voorkomen. Uiteindelijk gooien we buiten de haven beschut achter één van de eilanden net voor de kust het anker weer uit. Na dit adrenaline-shot besluiten we buiten te blijven posten om de wind en ons anker in de gaten te houden.

Relaxen in het Griekse paradijs
Twee heerlijke weken eilandhoppen in Griekenland wat mij betreft. De wind mag een volgende keer ietwat constanter en pittiger. Het dagelijkse zwemritueel was verfrissend, de Griekse kustplaatsen gezellig en de azuurblauwe baaien zijn werkelijk paradijselijk!